Islandia 19-27.05.2026 #TakByło!

5 godzin temu
2 minut(y) czytania

Islandia po raz kolejny pokazała nam, że jest miejscem, którego nie da się „zaliczyć”. Można jedynie zanurzyć się w niej głębiej - w jej przestrzeni, surowości, świetle i nieustannym ruchu natury. Majowa wyprawa "W sercu islandzkiej natury" to była prawdziwa przygoda!

Przez kilka intensywnych dni przemierzaliśmy południe wyspy, odkrywając wodospady spadające z bazaltowych ścian, czarne plaże, zielone doliny i laguny lodowcowe pełne dryfujących gór lodowych. Towarzyszył nam wiatr pachnący oceanem, zmienna pogoda i to charakterystyczne islandzkie poczucie, jak mały jest człowiek wobec żywiołów i sił przyrody!

Jednym z najbardziej wyczekiwanych spotkań były oczywiście maskonury. Te niewielkie ptaki z kolorowymi dziobami skradły serca całej grupy. Obserwowaliśmy je z bliska podczas ich codziennych lotów między oceanem a klifami, podziwiając zaskakującą zwinność i charakterystyczne, trochę nieporadne lądowania.

Islandzkie wybrzeże tętniło jednak także innym ptasim życiem! Nad naszymi głowami krążyły rybitwy arktyczne, brodźce, kszyki i fulmary, a Podróżnicy z ogromną ciekawością wypatrywali kolejnych gatunków ukrywających się pośród skał i traw.

Nie zabrakło także doświadczeń, które pozwoliły nam wejść jeszcze głębiej w świat islandzkiej natury!

Podczas rejsu szybką łodzią motorową Zodiak po lagunie lodowcowej znaleźliśmy się dosłownie pomiędzy błękitnymi górami lodowymi. Z bardzo bliska obserwowaliśmy fantastyczne struktury lodu, słuchaliśmy mlaskania zamarzającej wody i huku pękającego lodowca, który co chwilę przypominał o tym, że krajobraz Islandii nieustannie się zmienia. Towarzyszyły nam również foki, nic sobie nie robiące z naszej obecności!

Ogromne wrażenie zrobiła na nas także wyprawa do Doliny Thora. Już sama droga była przygodą! Z pomocą specjalnego auta przejeżdżaliśmy przez rzeki lodowcowe i surowe, niemal niedostępne tereny islandzkiego interioru. A później było już tylko piękniej. Wędrowaliśmy pośród zielonych dolin, stromych zboczy i wulkanicznych grzbietów, czując się momentami jak bohaterowie opowieści Tolkiena przemierzający dzikie krainy północy.

Islandzka przestrzeń po raz kolejny odebrała nam mowę...

Ale Islandia to nie tylko wielkie krajobrazy i przygoda. Nie zabrakło też tego najbardziej „islandzkiego” sposobu spędzania czasu: kąpieli w gorących źródłach, chwil oddechu pośród parującej wody i surowych krajobrazów, długich rozmów oraz odkrywania lokalnych smaków. Próbowaliśmy islandzkiej kuchni, fotografowaliśmy ciekawskie islandzkie konie z rozwianymi grzywami i z sukcesem wypatrywaliśmy reniferów przemierzających rozległe przestrzenie wschodniej części wyspy.

Przyznajemy, intensywność tej trasy momentami zdumiewała nawet nas samych! Ale dzięki takiemu programowi wyprawy mogliśmy doświadczyć Islandii naprawdę głęboko, wszystkimi zmysłami.